Kokoro

Een robot gemaakt door een eenzame wetenschapper
Als je het hebt over de kwaliteit, dan is het een 'wonder'

Maar er ontbreekt nog iets, er is één ding dat ik niet kan
Dat is het programma genaamd 'hart'

Honderden jaren zijn verstreken
Alleen achtergelaten
Het wonder van een robot wenst

Ik wil weten van die persoon
Tot het einde van het leven
Wat ik heb gekregen
Is een hart

Nu begint het wonder te versnellen
En om de een of andere reden kan ik mijn tranen niet stoppen
Waarom trilt mijn lichaam? De hartslag versnelt
Dit is het 'hart' dat ik altijd gewild heb

Vreemd hart, hart, vreemd
Ik heb geleerd om blij te zijn
Vreemd hart, hart, vreemd
Ik heb geleerd om verdrietig te zijn
Vreemd hart, hart, oneindig
Waarom is het zo diep en pijnlijk?

Nu begin ik te beseffen waarom ik ben geboren
Zeker, alleen zijn is eenzaam
Ja, op die dag, op dat moment
Overal in de herinneringen stroomt het 'hart' eruit

Nu kan ik de ware woorden zeggen
Die ik aan jou wil geven
Dank je, dat je me in deze wereld hebt gebracht
Dank je, voor de dagen die we samen hebben doorgebracht
Dank je, voor alles wat je me hebt gegeven
Dank je, ik zal voor altijd zingen