みずいろの雨 (mizu iro no ame)

Ah, blauwe regen
Omarmt mijn schouders en blijft maar vallen
Ah, laat maar instorten
De vorm van de liefde die zonder schouders verdergaat

Wat een lieve persoon, jij bent zo'n mens
Je deed alsof je mijn fouten niet zag
Tot het voorbij is, die tijdelijke grilligheid
Vergeet het maar, vergeet het maar, dat ik van je hield

Ah, blauwe regen
Omarmt mijn schouders en blijft maar vallen
Ah, laat maar vergeten
De vorm van de liefde die zonder schouders verdergaat

Als het verwijtende woorden waren, had ik ze eerlijk gehoord
Die dagen vol nostalgie, alleen maar glimlachend
Met die pijn, had ik een eenzame blik
We kunnen niet meer terug, die twee kunnen niet meer terug

Ah, blauwe regen
Omarmt mijn schouders en blijft maar vallen
Ah, laat maar instorten
De vorm van de liefde die zonder schouders verdergaat