Milonga Del 900

Ik hou van het onregelmatige
En ik loop niet over de stoep;
Ik draag fungi als een maxera,
En ik heb militaire laarzen aan.
Ik hield van haar omdat ik van haar hield
En daarom lijd ik zo;
Ze is al weg, ik weet niet meer wanneer,
En ik weet niet wanneer ze terugkomt.

De gitaren noemen haar
Als ze haar lied spelen,
De straatjes van de buurt
En de snede van mijn mes.
De sterren noemen haar
En de wind van de achterbuurt;
Ik weet niet waarom ze haar noemen
Als ik haar niet kan vergeten.

Ik ben wantrouwig in de liefde,
En ik vertrouw in het spel;
Waar ik uitgenodigd word, blijf ik
En waar ik overbodig ben, ook.
Ik ben van de partij van iedereen
En met iedereen kan ik het vinden
Maar weet dit goed:
Ik ben een man van Leandro Alem.

Ik hou niet van de bestrating
En ik ben niet van het moderne;
Ik rust uit als ik ziek ben,
En daarna als ik weer beter ben.
Ik hou van haar omdat ik van haar hou
En daarom vergeef ik haar;
Er is niets erger dan wrok
Om bitter te leven...