Momenti

In de nacht gingen de uren voorbij
Flonkerend fluisterend, jij en ik
En de dageraad, tussen strelingen en discussies
Werd geboren in mij

Ik zocht wat muziek op de radio
En jij, die altijd mijn koffie maakte
En ik net buiten jouw huis
Droomde al met jou

Ik leefde een echte magie
Elke dag leerde ik iets van jou
Jij, een liefhebber van het leven, en ik, jouw minnaar
Ontdekten wat er niet is

Maar alles gaat voorbij en verdwijnt
En de blauwe lucht wordt weer grijs
Wat ons rest zijn de herinneringen
Momenten die nooit meer terugkomen

Ik herinner me hoeveel keer we zeiden
Dat niets ter wereld ons ooit zou veranderen
De vrienden die die gesprekken hoorden
Die zijn gek, die gasten!

En ik die me verloor in jouw lichaam, en jij
Die jouw zintuigen in vrijheid gooide
Verzonken in de stilte van de nacht
Sliep de stad

Het leven bestaat alleen uit momenten
Van dingen tussen droom en werkelijkheid
Maar pas als je verliest
En je niet meer terug kunt
Begrijp je de waarde van alles

Nu weet ik wat nostalgie is
Die zachtjes naar beneden zakt
Het verlicht de herinneringen
Momenten die nooit meer terugkomen