Amanecí En Tus Brazos (part. Pablo Alborán)

Ik werd weer wakker in jouw armen
en ik ontwaakte huilend van blijdschap.
Ik bedekte mijn gezicht met jouw handen
om je nog steeds te blijven beminnen.
Jij werd wakker, bijna nog in dromen
en je wilde me iets zeggen, ik weet niet wat,
maar ik stopte je mond met mijn kussen
en zo gingen er veel, heel veel uren voorbij.
Toen de nacht aanbrak
verschijnt de maan
en kwam binnen door het raam.
Wat een mooi iets
wanneer het licht van de hemel
deed jouw gezicht stralen!
Ik kroop weer tussen jouw armen
en je wilde me iets zeggen, ik weet niet wat,
maar ik stopte je mond met mijn kussen.
En zo gingen er veel, heel veel uren voorbij.