A Menos Que (Pregúntale)

Ik vraag me af hoe het gaat.
Je wilt niet stoppen.
Er is een enorme leegte.
Je zegt hallo.
Ik wil niet antwoorden...
Onze liefde sterft.
Ik weet niet meer te zeggen
waarom het is gebeurd,
we zijn zo onverschillig...
Ik weet het, het is het einde gekomen;
onze liefde gaat voor altijd weg.

Tenzij
we onze trots veranderen om niet te vechten,
zal onze egoïsme ons scheiden...
Tenzij... Tenzij...
Tenzij
we allebei alles proberen, alles overwinnen,
zal ik onze levens in stukken zien vallen...
Tenzij... Tenzij...

De nacht is al gekomen.
Ik kan niet meer slapen.
De koude eenzaamheid maakt me kapot.
Je wilt me niet eens zien
en ik probeer niet te begrijpen,
het vuur dat er was dooft.
Ik wilde praten,
nogmaals zeggen:

"We willen gewoon verder gaan..."
Maar ik weet dat het einde is gekomen;
onze liefde gaat voor altijd weg.
Tenzij
we onze trots veranderen om niet te vechten,
zal onze egoïsme ons scheiden...
Tenzij... Tenzij...
Tenzij
we allebei alles proberen, alles overwinnen,
zal ik onze levens in stukken zien vallen...
Tenzij... Tenzij...