Sobakasu

Ik haatte die sproeten zo erg
Even een aai en een zucht van me
De zware liefde is prachtig
Samen met suiker opgelost
In mijn borst, die nog meer is afgevallen
Prikt een doorn even, dat doet pijn
Sterrenbeelden zijn ook niet te vertrouwen

Als we verder weg samen konden gaan, hè
Zou ik blij zijn, dat is alles

Herinneringen zijn altijd mooi
Maar daar heb je niets aan als je honger hebt
Eigenlijk is het een treurige nacht
Waarom is dat zo?
Ik kan zijn glimlach niet meer herinneren

Ik weet dat ik het moet breken en weer opbouwen
Maar dat is gewoon mijn karakter
Met een frustrerend gevoel blijf ik vaag
Toch heb ik een mooie liefde gehad

In mijn linkeroor heb ik een grote oorbel, hè
Met een verhaal dat je niet kunt lachen

Ik tel de sproeten op mijn gezicht
Met een vies knuffeldier in mijn armen
De doorn die in mijn borst steekt, verdwijnt niet
Maar het kikker- en konijnknuffel lachen naar me

Herinneringen zijn altijd mooi
Maar daar heb je niets aan als je honger hebt
Eigenlijk is het een treurige nacht
Waarom is dat zo?
Ik kan zijn tranen niet meer herinneren
Ik kan het me niet herinneren, wow
La la la la la la
Waarom is dat zo?