La Madrugada (part. Alberto Echagüe)

Draait de nacht in het uur
Van de slapeloze en treurige
Klok van de toren
Rol de pijn van een tram
Wat eenzaam zie je
In blauwe melancholie

En een spook van nevel
Omhult met fijne
Schemer het café

Huilt de nacht in zijn agonie
Dat ik zoek waar ik heen ga
Ik weet het niet, ik weet het niet

Zal het de treurige en verre
Margo zijn die was
Als een licht
In mijn schaduw?
Zal het haar oude raam zijn?
Zal het haar stem zijn die me noemt?

Zal het de verslagen vriend zijn
Die gisteren nog
Me een huilende omhelzing gaf?

Ik weet niet wat ik zoek
Onophoudelijk
Dat ik in jouw schemer
Zal vinden?