El Témpano

Soms, als ik denk dat alles verloren is
Ga ik op zoek naar een van de vormen van de dood
Ik schiet mezelf neer met een woord
Dat ooit zo transparant voor me was
En in de tederheid van het stromende water
Herinner ik me de aankomst van treinen
Je komt uit de zeeën, bochten van de havens
Met vrouwen op blote voeten in het groen
Ik ga naar het vuur als een vlinder
En er is geen rijm dat rijmt op leven
Stop niet, maak jezelf niet af
Het is gewoon een manier om je te vertragen

En in de rustige namiddagen, als ik alles mis
Denk ik dat alles niet is wat ik verloren heb
Een roos van geloof en toch, ten koste van verlies
Verlies je, maar je wint
De strijd is gelijkwaardig, tegen jezelf
En dat is het winnen!
Stop niet, maak jezelf niet af
Het is gewoon een manier om je te vertragen

Ik herinner me de stilte van de aarde
De stilte zat van binnen
Men gelooft meer in wonderen
Op het moment van de begrafenis
Deze man heeft gewerkt
Wie zal zijn verhaal schrijven?
Het droge kalk, de weduwe die droomt
De vrienden die hetzelfde blijven
De glorie in sneakers, de lege vaas
En wie weet of hij is gaan nadenken
Waarom leef ik?
Ik leef om niet te verliezen!

Ik ga naar het vuur als een vlinder
En er is geen rijm dat rijmt op leven
Stop niet, maak jezelf niet af
Het is gewoon een manier om je te vertragen
Stop niet, maak jezelf niet af
Het is gewoon een manier om je te vertragen
Het is gewoon een manier om je te vertragen
Het is gewoon een manier om je te vertragen