Zero (part. Zaira Jabnell)

Ik herinner me dat je ooit zei
Je woont al jaren in een hotel
Het is als tussen een zwaard en een muur
Een schaakmat in schaken, oh-oh

Ik ben er zeker van dat
Jij elke schaduw kunt verlichten
En me kunt beschermen tegen deze kou
Oh, wees mijn dekentje

Geen liefde in deze opsluiting
Waar voorheen mijn ziel was, nu een gat
Pillen maken het dragelijk
Oh-oh-oh-oh, misschien

Laat me eerst vragen
Wat trekt je aan in deze nul?
Als ik nooit van de grond ben opgestaan
Oh-oh-oh-oh, misschien wel

Ja, ik herinner me dat ik je ooit zei
Aan een thuis ben ik niet gewend
Mijn voedsel is alleen inkt en papier
In elke spiegel zie ik jouw wezen, oh-oh-oh

Ik ben er zeker van dat
De dosis niet genoeg zal zijn
Ik wil ineens iets voelen
Uh, koud of warm

Laten we opnieuw beginnen
Kom op, versla die angsten al
Ik vrees dat je tijd opraakt
Oh-oh-oh-oh, misschien

Open je hart van staal
Wat trekt je aan in deze nul?
Je bent geen voorbijgaande verslaving
Oh-oh-oh-oh, misschien wel
Oh-oh-oh-oh, misschien wel

Ik ben er zeker van dat
Je leven meer momenten nodig heeft
Meer woorden, minder woorden
Oh, ik wacht hier op je

Geen liefde in deze opsluiting
Waar voorheen mijn ziel was, nu een gat
Pillen maken het dragelijk
Oh-oh-oh-oh, misschien

Laat me eerst vragen
Wat trekt je aan in deze nul?
Als ik nooit van de grond ben opgestaan
Oh-oh-oh-oh, misschien wel

Laten we opnieuw beginnen
Kom op, versla die angsten al
Ik vrees dat je tijd opraakt
Oh-oh-oh-oh, misschien

Open je hart van staal
Wat trekt je aan in deze nul?
Met al je gebreken, ik hou nog steeds van je
Oh-oh-oh-oh, misschien niet