Los de Septiembre

Ik heb de herinneringen nog vers vandaag
De wereld tegen ons tweeën
Het was voordat de rest van ons leven begon, duizend daarna

Wij zijn de september met eer
De september, één stem
September was een illusie
In september schijnt de zon nooit
De september vraagt nooit om vergiffenis

Lachend lijden maakten we het mogelijk
Wetende dat we onoverwinnelijk waren
Ik droeg jouw rug
En hoewel het niet zo leek, zo was het

Samen de september tot het einde
We hadden ons eigen teken, oh oh
Nee, we gaan het niet ontkennen
We hadden het soms moeilijk
Maar ik zou niets veranderen

Vroeg of laat leer ik
Dat het leven slechts een moment is
Ik zal nooit vergeten dat wanneer ik viel, jij daar was
Niets heeft ons verslagen, oh oh