Casanova

Er is niemand om me heen
De warmte van het hart is afwezig
Ik heb een gunst nodig, en het is geen kleinigheid
Maar niet zo veel werk

Blind ga ik verder, want mijn lamp is kapot
Laat de maan, eindelijk, dit graf verlichten
Voel me weer levend, eindelijk
Bel nu alstublieft

Steek de lamp aan, verlicht dit graf
Steek de lamp aan, het licht verdrijft de angst
Steek de lamp aan, uh, weer een jaar in vergetelheid
Steek de lamp aan

Ik kwam gisteravond op deze tijd aan
Om afscheid te nemen van jou, van haar en van hem
Van iedereen die ik heb gekend
Op het treinstation
Kocht ik een souvenir, een beetje hoop
Want mijn lamp is kapot

Steek de lamp aan, ik zie niet meer dan mijn neus
Steek de lamp aan, ik struikelde en viel
Steek de lamp aan, dat ik zucht als ik aan mij denk
Steek de lamp aan

Steek de lamp aan, ik wil mijn patroon veranderen
Steek de lamp aan, de sleutel ligt in de lade
Steek de lamp aan, zeg niet dat het niet kan
Steek de lamp aan, oh
Steek de lamp aan, oh