Cantar de Gesta

We hoeven niet alles te weten
Ik weet alleen dat ik hier ongemakkelijk ben
Geen idee van waar of hoe
Want we komen en gaan alleen

Ik ben moe van het zoeken naar een manier
Of een manier om uit de diepte te komen
Wat heeft het voor zin om even op me te wachten?
Als ik mijn eigen gezicht niet kan verdragen

Ik huil niet meer, zelfs niet als ik in mijn oog prik
Bijna alsof ik in mijn elleboog knijp
Hoewel de pijn hier op mijn schouders rust
Op mijn schouders

We hoeven niet alles te weten
Vreemd dat ik vroeger nieuwsgierig was
Het vreselijke vond ik mooi
Maar het heeft zijn waarde verloren, het goud
Ik kijk de pijn recht in de ogen

Ook het genot voel ik niet meer
De gewoonte rust hier op mijn schouders
Op mijn schouders
Van buiten hard, van binnen gebroken
Het goud heeft zijn waarde verloren, in mijn ogen

Altijd in grijs of in een hoek
Een van de duizend, één in de massa
Verliest zijn waarde, het goud
Terwijl ik leefde, was er geen missie

Nu ik er niet ben, doe ik jullie een gunst
Verliest zijn waarde, het goud
Dat mijn nalatenschap waarde heeft
En ik weet dat de wereld een betere plek is

Verliest zijn waarde, het goud
Ik heb fouten gemaakt, ik vraag om vergeving
Het leren van de les is nog steeds aan de orde
Verliest zijn waarde, het goud

Oh, het goud weer zijn waarde teruggeven, oh
Oh, het goud weer zijn waarde teruggeven