Bolivia

Europa, 1939
Iedereen zei nee in de ministeries
(Jaren van hete oorlog
Verschillende jaren voor de koude oorlog)

Iedereen zei nee
Toen Bolivia ja zei

Berlijn was een rattenhol
De held van de bluf, schreeuwde
Vulde stadions
Van een dorre woestijn van arisch waanzin
Een dorre woestijn van arisch waanzin

De deuren sloten zich
De tijd hing aan een zijden draad
En dat kind in de armen van mijn grootouders

En de paniek was duidelijk
En alles voorspelde het:
De angst kreeg grip
Opende zijn kaken, schreeuwde
En toen kwam het uit de kou
In het volle ijzige
Een ongebruikelijke bron van warm water:

Iedereen zei nee
Toen Bolivia ja zei

En de slinger komt en gaat
En komt weer terug en gaat weer weg
En na zich te hebben verwijderd, komt het terug
En na terug te keren, houdt het afstand
En verandert de route
En de boten gaan heen en weer
En wie vandaag alles heeft
Vraagt morgen om alles
En het rad wacht niet
Om de bestemmingen om te draaien
Om het geheugen op te frissen

En de wegen van heen
Worden wegen van terug
Veranderen, omdat dat zo is:
Een draaideur
Niet meer dan dat, is de geschiedenis