Montevideo

Ik heb op mijn huid
het traan van deze stad,
dezelfde die je te drinken geeft,
dezelfde die je zal laten zinken.

Ik heb op mijn huid haar smaak,
een lichte nasmaak van zout,
die ik nooit heb kunnen verbergen,
die ik nooit heb kunnen bekijken.

Als ik mijn voeten de keuze laat,
brengen ze me naar de zee,
brengen ze me naar de zee,
brengen ze me naar de zee.

De zee die me hierheen bracht,
de haven waar ik zal vertrekken,
een dag denkend aan terugkomen,
een dag weer ontsnappen.

Op een willekeurige dag zal ik gaan,
haar traan achterlatend,
de pijn die me doet vertrekken,
dezelfde zal me laten terugkeren.

Als ik mijn voeten de keuze laat,
brengen ze me naar de zee,
brengen ze me naar de zee,
brengen ze me naar de zee.