El Museo de La Distancias Rotas

Het museum van gebroken afstanden
Hield vast aan wat je me zei
Jij liet druppelsgewijs
Je leven in het mijne, je leven in het mijne.

Een stilte die van ver kwam
Vulde mijn lege hart
Van de pijn die de rivier meedroeg.

Iedereen overgeleverd aan zijn stroom
En overgeleverd aan de zwaartekracht, het doek
Plots bleef de tijd latent
Jouw hand in mijn haar, jouw hand in mijn haar.

En een stilte met jouwzelfde ogen
Vulde mijn lege hart
Van de pijn die de rivier meedroeg,
Van de pijn die de rivier meedroeg.