Pienso En Tu Mirá
Joaquina
Ik Denk Aan Je Blik
Ik krijg angst als je naar buiten gaat
Met een glimlach de straat op
Omdat iedereen kan zien
Die kuiltjes die je hebt
En de lucht als die waait
Die je haar omhoog tilt
En het goud dat je draagt
Dat om je nek hangt
En de hemel en de maan
Omdat jij het wilt zien
Zelfs het water dat je drinkt
Als je je lippen nat maakt
Ik denk aan je blik, je blik, zo scherp; het is een kogel in mijn borst
Ik denk aan je blik, je blik, zo scherp; het is een kogel in mijn borst
Ik denk aan je blik, je blik, zo scherp; het is een kogel in mijn borst
Ik denk aan je blik
Ik denk aan je blik
Ik krijg angst als je naar buiten gaat
Met een glimlach de straat op
Omdat iedereen kan zien
Die kuiltjes die je hebt
Ik krijg angst als je naar buiten gaat
Met een glimlach de straat op
Omdat iedereen kan zien
Die kuiltjes die je hebt
Zo mooi dat je dreigt
Als je zwijgt, maak je me bang
Zo koud als de sneeuw
Als die uit de lucht valt
Als je door de deur gaat
Denk ik dat je nooit terugkomt
En als ik je niet stevig vasthoud
Voel ik dat het mijn schuld zal zijn
Ik denk aan je blik, je blik, zo scherp; het is een kogel in mijn borst
Ik denk aan je blik, je blik, zo scherp; het is een kogel in mijn borst
Ik denk aan je blik, je blik, zo scherp; het is een kogel in mijn borst
Ik denk aan je blik, je blik, zo scherp; het is een kogel in mijn borst