Arenas Movedizas

Morgen toen ik zo klein was
Viel ik van de Klif van de Bisschop
Achter een vogel zonder eigenaar aan
En landde ik in een munitiedepot

In de zandbanken
Onder een lucht van teer
Schelpjes die sterven
Zonder iets te zeggen

Toen de haan, in dienst van de ochtend
Kwam met zijn gekraai
Werd ik wakker, dromend dat ik reisde
Naakt met een koffer

In de zandbanken
Onder een huurprijs lucht
Spelden die sterven
Voordat ze geboren worden

Ik ging naar mijn afspraak, maar de horizon
Was moe van het wachten
San Pedro riep me bij mijn naam
En ik wilde niet antwoorden

En zandbanken
Onder een lucht van zetmeel
Transportschepen die landen
Zonder om vergiffenis te vragen

Zandbanken
Onder een lucht van zoethout
Liften die sterven
Door de litteken.