Mi Primo El Nano

Ik heb een neef die een echte meester is
Van wat van mij is, van wat van jou is, van wat van ons is
Een luxe voor de ziel en het oor
Een manier om wraak te nemen op de vergetelheid
Mond die kijkt
Buur van Istanbul, koning van Algeciras
Komt uit Poble Sec, die schoft
Universeel, charnego en nomade
Die, als je het het minst verwacht
Vredesduiven uit zijn hoed tovert
En als hij zingt
Trilt zijn hart in zijn keel
Zat van het zat zijn van de grenzen
Vraagt om trappen om omhoog te gaan
Van je rok naar je blouse, tik op hout
Zo'n kerel zou verboden moeten zijn
Achter hem staan de mensen die nodig hebben
Zijn heilige muziek meer dan voedsel
En de eeuw die zijn madeliefje ontbloeit
Ik, als jongere, zou willen zijn zoals hij
Ik heb een neef die ieders neef is
Iedereen op zijn eigen manier en op zijn eigen wijze
Gek ridder met een helm van Mambrino
Die niet bang is voor reuzen of molens
En als hij wint
Gelooft Barça dat er een God is en dat hij blauw en granaat is
Wat een gebrek aan ernst, wat een slecht voorbeeld
Voor de handelaars in de tempels
Die alchemist van emoties
Die de wonden geneest met liedjes
Mijn neef de Nano
Die me niets aanraakt en mijn broer is
Zat van het zat zijn van de grenzen
Vraagt om trappen om omhoog te gaan
Van je rok naar je blouse, tik op hout
Zo'n kerel zou verboden moeten zijn
Achter hem staan de mensen die nodig hebben
Zijn heilige muziek meer dan voedsel
En de eeuw die zijn madeliefje ontbloeit
Ik, als jongere, zou willen zijn zoals hij
Mijn neef Joan Manuel