Anduriña (part. Juan Pardo)

In Galicië op een dag
Hoorde ik een oud verhaal, in een café
Het ging over een meisje dat uit het dorp wegliep,
Anduriña, de jonge die vloog.

Ze huilen bij de gedachte, waar zou ze zijn?
Maar niemand wil haar gaan zoeken.
Anduriña, zo werd ze genoemd,
Diegenen die ze daar achterliet, keer snel terug naar de haven.
Alsjeblieft!

Een oude man praat naast het vuur,
Zegt heel zachtjes en zonder kwaadheid,
Anduriña is jong,
Ze zal terugkomen, dat zullen jullie zien!
Arm vogeltje, zonder veren.

Op een willekeurige dag, zal ze landen,
Haar mysterie zal geen mysterie meer zijn.
De naam Anduriña, zal nooit meer genoemd worden,
Maar intussen, waar gaat ze heen?
Anduriña, waar gaat ze heen?
Anduriña, waar gaat ze heen?
Anduriña,
Waar gaat ze heen?