La nostra favola

Er was eens
een wit betoverd kasteel,
een grote tovenaar
had het voor ons betoverd.

Ja, ik hield van jou,
jij was mijn koningin
en ik jouw koning.

Nooit, nooit, nooit
laat ik je gaan,
nooit, nooit, nooit
alleen.

En voor ons
zal er nooit meer iets veranderen,
jij zult altijd koningin zijn
en ik jouw koning.

Vier muren
grijs als de rook van een trein,
dit is het kasteel
dat ik jou kan geven.

Ja, jij houdt van me
alsof ik voor jou
een echte koning ben.

Nooit, nooit, nooit
laat ik je gaan,
nooit, nooit, nooit
alleen.

En voor ons
zal de tijd stil blijven staan,
jij zult altijd koningin zijn
en ik jouw koning.

Ja, jij houdt van me
alsof ik voor jou
een echte koning ben.

Nooit, nooit, nooit
laat ik je gaan,
nooit, nooit, nooit
alleen.

En voor ons
zal de tijd stil blijven staan,
jij zult altijd koningin zijn
en ik jouw koning.

Jij zult altijd koningin zijn
en ik jouw koning.