Tu Alma Golondrina

Jouw hand was toen
de voortzetting van de mijne,
ik weet dat je mijn tranen huilde
en mijn vreugde genoot.
Je had een oprechte lach
en je blik was trots,
jouw verleden was het mysterie
wat je nooit zou onthullen.

Een jaar geleden wilde het lot
op een koude ochtend
met een vermoeide ziel
kwam je in mijn leven.
We hielden oprecht van elkaar,
maar ik voelde niet
de vleugels die je droeg
in jouw ziel, zwaluw.

(Refrein:)(x2)
En zo ging je plotseling weg
zonder afscheid, zonder vaarwel,
kom terug, want zonder jouw liefde
heb ik lege handen.

Toen we voor het eerst
elkaar op deze hoek zagen,
wist ik al dat je van de liefde
al was vervaagd.
En je liet je graag beminnen,
zachtjes kwam ik in jouw leven,
maar toen jouw liefde voor mij
ontstond, voelde je je gekwetst.
Je vocht, ik weet dat je vocht,
maar de strijd was verloren.
De passie waarmee je me liefhad
en die kinderlijke tederheid,
je had angst om te houden van
en toen vloog je op een dag
met de vleugels die je droeg
in jouw ziel, zwaluw.

(Refrein)(x2)