La Fanette

Wij waren twee vrienden en Fanette hield van mij
Het strand was verlaten en sliep onder juli
Als ze zich het herinneren, zullen de golven je vertellen
Hoeveel voor de Fanette ik gezongen heb.

Je moet zeggen
Je moet zeggen dat ze mooi was
Als een waterparel
Je moet zeggen dat ze mooi was
En ik ben niet knap.

Je moet zeggen
Je moet zeggen dat ze bruin was
Terwijl de duin blond was
En met de een en de ander
Hield ik de wereld vast.

Je moet zeggen
Je moet zeggen dat ik gek was
Om in dat alles te geloven
Ik geloofde in ons
Ik geloofde dat ze van mij was.

Je moet zeggen
Dat ze ons niet leren
Om op alles te vertrouwen
Wij waren twee vrienden en Fanette hield van mij
Het strand was verlaten en loog onder juli
Als ze zich het herinneren, zullen de golven je vertellen
Hoe voor de Fanette het lied stopte.

Je moet zeggen
Je moet zeggen dat ik uitstapte
Uit een stervende golf
En ik zag hen weglopen
Als minnaar en minnares.

Je moet zeggen
Je moet zeggen dat ze lachten
Toen ze mij zagen huilen
Je moet zeggen dat ze zongen
Toen ik hen vervloekte.

Je moet zeggen
Dat het die dag was
Dat ze zo ver zwommen
Dat ze zo goed zwommen
Dat we hen niet meer zagen.

Je moet zeggen
Dat ze ons niet leren
Maar laten we het over iets anders hebben
Wij waren twee vrienden en Fanette hield van haar
De plek is verlaten en huilt onder juli
En 's avonds soms
Als de golven stoppen, hoor ik als een stem
Hoor ik, het is de Fanette.