Senz'anima

Ik heb je gezien, je maakt me kapot, om daarna niet meer met me te praten
Mijn fouten kauwen, maar ze niet weggooien
Me pijn doen in alle opzichten, alleen om jou op te beuren
Weet je, ik geloof niet dat het de moeite waard was

Maar de pijn is vrouwelijk
Ze kiest je, maar zodra je niet meer nodig bent
Wreekt ze zich langzaam en eindigt waar jij begint

En nu huil je in de auto, zonder ziel
In die blauwe ogen van jou
Kijken ze me zelfs niet aan

Maar er is een deel van jou dat in mij zit
Dat nog steeds niet kan doven
En er is een deel van mij dat van jou is
Dat ik misschien terug zou moeten nemen

Zonder ziel, zonder ziel
Iets zal breken
Zonder ziel, jij bent hier zonder ziel
Zonder ziel, misschien was alles verkeerd

Vertel me wat het is om uit verveling te houden
Om alleen te blijven als je weggaat
En je ademt nerveus als een schilderij van Goya

Maar ik heb je al gezegd: Ik kom niet terug, ah
Maar jij weet ook niet
Dat ik niet meer drink sinds jij er was
Maar ik zal niet meer bloeden
Maar jij ook niet, ah, doe het tenminste jij
Red jezelf tenminste jij (ah)

Want je weet dat trots me verneukt en dat houd ik vast
Je weet niet dat ik je nodig heb, ik heb gebroken botten
En je weet niet dat ik die dag klaar was om je te verliezen
Weet je dat je me nodig hebt

En er is een deel van jou dat in mij zit
Dat nog steeds niet kan doven
En er is een deel van mij dat van jou is
Dat ik misschien terug zou moeten nemen

En nu ik niet terugkom
Kun je huilen of niet
(Maar zeg me dat op een dag)
Geloof ik je toch niet

Ik heb die haat in stukken gescheurd
Het gewoon eruit getrokken
Maar misschien kan ik het niet meer bij me houden

Zonder ziel, zonder ziel
Iets zal breken
Zonder ziel, jij bent hier zonder ziel
Zonder ziel, misschien was alles verkeerd