La Pulpera de Santa Lucía

Ze was blond en haar hemelsblauwe ogen
Weerspiegelden de glorie van de dag
En ze zong als een nachtegaal
De pulpera van Santa Lucía

Ze was de bloem van de oude parochie
Wie was de gaucho die niet van haar hield?
De soldaten van vier kazernes
Zuchtten in de pulpería

De payador mazorquero zong voor haar
Met een zoete klank van de vihuela
Bij het hek dat naar jasmijnen rook
In de binnenplaats die naar diamelas rook

Met mijn ziel hou ik van je, pulpera
En op een dag moet je de mijne zijn
Terwijl de nachten van de buurt vullen
De gitaren van Santa Lucía

Een payador van Lavalle nam je mee
Toen het jaar veertig ten einde liep
Haar hemelsblauwe ogen stralen niet meer
De parochie van Santa Lucía

De trompetters van Rosas kwamen niet terug
Om haar vidalas en hemels te zingen
Bij het hek van de pulpería
Huilden de jasmijnen van jaloezie

En de payador mazorquero kwam terug
Om te zingen in de lege binnenplaats
De treurige en laatste serenade
Die de wind van de rivier meenam

Waar ben je met je hemelsblauwe ogen?
Oh pulpera die niet van mij was
Hoe huilen de gitaren om jou!
De gitaren van Santa Lucía