Gitana rusa

Je schilderde je ogen
met het zwart van een verdriet.
Goede gitane,
ik zag je tranen van liefde.
Witte wegen,
waren de zakdoek van je huilen
en verontrustten
deed je hart.

Russische gitane,
je zult het niet vinden in de kroegen,
noch in de steppen, noch in de straten van de pijn.
Triste gitane,
je zult treuriger zijn als je weet
dat je gitano zich op een nacht in de Don wierp...

De balalaika's
zochten muziek in je vlechten,
en de kosakken
zongen over je eenzaamheid.
Je zwarte ogen
waren ver weg van het leven
wilden niet meer
terughouden van de liefde.