Una lágrima tuya

Een traan van jou
maakt mijn ziel nat,
terwijl de maan rolt
over de berg.

Ik weet niet of je gehuild hebt
op een zakdoek
met mijn naam,
met mijn naam,
met verdriet.

De treurige en gevoelige stem
van jouw lied,
vanaf een ander leven
zegt vaarwel.

De stem van jouw lied
dat in het trillen van de klokken
me doet terugdenken aan de blauwe lucht
van jouw zonnige ochtenden.

Een traan van jou
maakt mijn ziel nat
terwijl de snaren
van mijn gitaar zuchten.

Mijn lippen zingen niet meer
naast jouw haar,
tegenover jou,
tegenover jou,
wat ik voor je voel.

Misschien met dit lied
kun je weten
dat ik jouw tranen
niet ben vergeten,
niet ben vergeten.