Romance de Barrio

Eerst de verre afspraak van april
Jouw donkere balkon, jouw oude tuin
Later de brieven met een koortsige hand
Liepend dat het niet zo is, zwoegend dat het wel zo is

Romance van de buurt, jouw liefde en mijn liefde
Eerst een verlangen, daarna een pijn
Om schuldgevoelens die we nooit hadden
Om schuldgevoelens die we allebei moesten lijden

Vandaag zul je leven
Me verachtend, misschien zonder te dromen
Dat ik het betreur je niet te kunnen hebben
De pijn van niet weten te vergeten
Vandaag ben je er
Zoals nooit eerder ver van mij
Ver weg van zoveel tranen
Het was gewoon zo
Dat de wrok je verblindde zoals bij mij
Zonder na te denken dat in de wrok van het afscheid
Je je hart wreed straft
Het was gewoon zo
Dat we plotseling niet wisten te denken
Dat het makkelijker is om te ontkennen en te vertrekken
Dan om te leven zonder te vergeten

As van de tijd, de afspraak van april
Jouw donkere balkon, jouw oude tuin
De brieven geschreven met een koortsige hand
Liepend dat het niet zo is, zwoegend dat het wel zo is
Komen terug verslagen, jouw stem en mijn stem
Brengend bij de terugkeer met tonen van horror
De schuldgevoelens die we nooit hadden
De schuldgevoelens die we allebei moesten betalen