Oro y plata

Een aquamarijn broche en een zilveren munt kreeg je van hem.
Je zwarte, die heel arm was, had geen cent voor de liefde.
Een man in mooie kleren overtuigde je tot je ondergang.
Ik zeg dat een mulat, voor goud en zilver verliefd werd.

Oh!
Het klopt en klopt, en het leer van de trommel slaat
met handen van chocolade, de man die haar verloor;
het draait en draait, net als een munt,
met kleren van tule en zijde, de vrouw die hem bedrog.
Alle huiden zijn aan het buigen,
maar haar ogen zijn aan het huilen,
want een man met een stijve nek
met een sigaar nam haar mee.

Oh!
Ga door, ga door,
vergeet niet te lijden of te vervloeken,
want de hemel straft ook
de schuld van de ambitie.
De handen op de trommel
terwijl jouw verdriet, huilt en huilt.
Ik zeg dat het een schat is
van zilver en goud, jouw hart.

Jouw hart.
Jouw hart.

Een broche en een zilveren munt
waren de ondergang van een passie.
Een man met tien munten
bekleedde je hart met zijde.
Zilver is altijd zilver
dat verwondt en doodt zonder genade,
ik zeg dat een mulat
voor goud en zilver verliefd werd... oh...