Malena

Malena zingt de tango als geen ander
En in elk vers legt ze haar hart
Met de geur van de voorstad, haar stem zoet
Malena heeft de pijn van de bandoneón
Misschien in haar kindertijd, haar lerares
Nam ze die donkere toon van de steeg
Of misschien die romance die ze alleen noemt
Als ze verdrietig wordt door de drank
Malena zingt de tango met een schaduwstem
Malena heeft de pijn van de bandoneón

Jouw lied
Heeft de kou van de laatste ontmoeting
Jouw lied
Wordt bitter in het zout van de herinnering
Ik weet niet
Of jouw stem de bloem van een verdriet is
Ik weet alleen dat bij het geluid van jouw tango's, Malena
Ik je beter voel
Beter dan ik

Jouw ogen zijn donker als de vergetelheid
Jouw lippen strak als wrok
Jouw handen zijn twee duiven die kou voelen
Jouw aderen hebben bloed van de bandoneón
Jouw tango's zijn verlaten wezens
Die over de modder van de steeg kruisen
Wanneer alle deuren gesloten zijn
En de spoken van het lied blaffen
Malena zingt de tango met een gebroken stem
Malena heeft de pijn van de bandoneón