Después

Daarna ...
De maan in bloed en jouw emotie,
en de voorbode van het einde
in een donkere wolk.
Vervolgens ...
onvermijdelijk,
jouw ogen zo afwezig
huilend zonder pijn.
En daarna...
De enorme nacht in het glas,
en jouw vermoeidheid van het leven
en mijn verlangen om te vechten.
Vervolgens ...
jouw huid als sneeuw,
en in een lichte afwezigheid
ejouw bleke einde.

Alles keert terug uit de herinnering:
jouw verdriet en jouw stilte,
jouw angst en jouw mysterie.
Alles zinkt weg in het verleden:
jouw naam herhaald ...
jouw twijfel en jouw vermoeidheid.
Schaduw sterker dan de dood,
geschreeuw verloren in de vergetelheid,
stap die terugkomt van de mislukking
lied gemaakt van scherven
wat nog steeds een lied is.

Daarna ...
komen de vergetelheid of niet
en ik zal liegen om te lachen
en ik zal liegen om te huilen.
Onhandig
spook uit het verleden
danst op het podium
dat misschien om te vergeten.
En daarna,
in de stilte van jouw stem,
zult er een pijn van eenzaamheid ontstaan
en ik zal schreeuwen om te leven...
alsof ik vlucht voor de herinnering
in spijt
om te kunnen sterven.