Afiches

Wreed op het affiche
De propaganda is wreed op het affiche
En in de fetisj van een papieren poster
Wordt de illusie verkocht
Wordt het hart verloot
En daar ben jij
Die het laatste stukje jeugd verkoopt
Me weer de last van het kruis op mijn schouders geeft
Wreed op het affiche, je lacht, hart!
Je krijgt zin om jezelf in een hoek te neerschieten!

De nacht valt al bij de deur
Haar huid van wallen
Bevochtigt de lucht met haar penseel
En maakt daarmee de lente
Maar wat?
Als jouw spullen er zijn maar jij niet
Want je bent iets voor iedereen, al
Als een naakt in een etalage
Ik vocht aan jouw zijde, voor jou
Voor God, en ik verloor je!

Ik gaf je een thuis
Ik was altijd arm, maar ik gaf je een thuis!
Mijn glimlachen van het vechten zijn op
Vechtend voor jou
Bloedend voor jou
Dan de waarheid
Die is je gehemelte schuren met zand
En verdrinken zonder te kunnen schreeuwen
Ik gaf je een thuis
Het was de schuld van de liefde!
Je krijgt zin om jezelf in een hoek te neerschieten!