Che Kamba Resa Jajái

Ik heb je altijd in het donkere stilzwijgen
Jij bent het gevoel dat in me leeft, mijn hart
Je zou mijn enorme lijden kunnen verlichten
Mijn onophoudelijke kwelling die jou niet loslaat

Als je ons ooit zou zien, vanaf het begin
Voel ik dat mijn leven alleen voor jou is
Ik wil je omarmen als ik je zie gaan
Tussen ons is er geen troost, ik ben verloren

Jouw gezicht is als een prachtige bloem
En ik ben als een kind dat niet kan wachten op jou
Het doet pijn als ik je minachting zie
En met zoveel genegenheid spreek ik je aan, mijn bloem

Mijn hart, mijn leven, mijn avondster
Jij bent de reden dat ik leef, mijn bestaan
Breng me terug naar de vlam, als ik je niet meer kan missen
Waarom moet ik in deze wereld zonder jou leven?

In de tempel klinkt de bronzen bel
Daar bid ik tot de Maagd, ik vraag om hulp
Ik vraag haar met toewijding en vastberadenheid
Om de heilige belofte die ik voor jou heb

Op de dag dat ik van je hou, bloeien de rozen
De vlinders komen om mijn vreugde aan te geven
En midden in de mooie dag voel ik die geluk
Voordat ik de dood omarmde, mijn hart