Cuando te conocí

Toen ik je ontmoette
Fingeerde ik dat ik heel was
Dat het leven voor mij een spel was
Maar nu, als ik eerlijk ben, wilde ik gewoon doodgaan
En we zagen elkaar weer
En ik dacht alleen maar aan de angst om je mee te slepen naar het gat waar ik niet uit kon komen

Ik wilde niet dat je wist wat ik dacht als ik alleen was
Ik wilde niet dat je me zag zonder veertig uur te slapen
En je bracht dagen in mijn leven die niet kut waren
Op mijn wond een pleister en een nooduitgang

Toen ik je ontmoette
Dacht ik dat je op een dag hier weg zou gaan
Dat iemand zoals ik nooit voor jou zou zijn
Maar je zag in mij iets wat ik nooit zag, wat een verrassing voor mij, je besloot niet te vluchten
Van dit schip dat op het punt staat te zinken
Van zoveel grijstinten, kater en treurige dagen

En toch ben je hier, ook al wist je wat ik dacht als ik alleen was
Hier ben je, ook al zag je me zonder veertig uur te slapen
En je bracht dagen in mijn leven die niet kut waren
Op mijn wond een pleister en een nooduitgang
En ik begrijp nog steeds niet goed wat je hier doet
En waarom je niet gewoon weggerend bent
Als iedereen dat zou hebben gedaan
En ik begrijp nog steeds niet goed wat je hier doet
En waarom je niet gewoon weggerend bent
Als iedereen dat zou hebben gedaan