Die Wacht Am Rhein

Er klinkt een roep als dondergeroffel,
Als zwaardgeklank en golven die klotsen:
Naar de Rijn, naar de Rijn, naar de Duitse Rijn,
Wie wil de bewaker van de stroom zijn?

Refrein:
Lieve vaderland, wees maar gerust,
Stevig en trouw staat de wacht aan de Rijn!

II
Door honderdduizend gaat het snel,
En alle ogen schitteren fel;
De Duitse jongeman, vroom en sterk,
Beschermt het heilige landsmerk.
(Refrein)

III
Hij kijkt omhoog naar de hemel,
Waar heldenvaders neerkijken,
En zweert met trotse strijdlust:
Jij Rijn blijft Duits zoals mijn borst!
(Refrein)

IV
Zolang er een druppel bloed nog gloeit,
Nog een vuist het zwaard trekt,
En nog een arm het geweer spant,
Betreedt geen vijand hier jouw strand!
(Refrein)

V
En al breekt mijn hart in de dood,
Zal je toch geen Welsche zijn,
Rijk, zoals jouw vloed aan water is,
Is Duitsland rijk aan heldenbloed!
(Refrein)

VI
De eed weerklinkt, de golf stroomt,
De vlaggen wapperen hoog in de wind:
Naar de Rijn, naar de Rijn, naar de Duitse Rijn,
Wij willen allemaal bewakers zijn!
(Refrein)

VII
Zo leid ons, jij bent bewezen;
In God vertrouwen, grijp naar het zwaard,
Heil Wilhelm! Neer met de schurken!
En wisch de schande weg met vijandelijk bloed!
(Refrein)