Na Casa dos 20

Laat me nog een slok nemen uit die bron van de jeugd
Je kunt het glas opnieuw vullen, deze keer drink ik alles op...

Gister speelde ik nog met tazos, keek naar motorraces
De autoraces waren op het tapijt van mijn kamer
Overal was het fly met de charizard
Weer een gevecht, weer een badge, ik ga je pakken
Je verslaan met de pikachu, middagen met son goku
Vegeta, son gohan, die het opnemen tegen bubu
Verslaving zoals de ps1, dat had je niet!
Tekken 3 met eddy gordo, zelfs jin kon me niet verslaan
En tegenwoordig zie ik het leven dat ik als kind niet zag
Ambities zijn veranderd en de droom is de hoop om
De droom te leven van rap, om de andré te zijn
Maar ook de neck en als dit alles niet lukt
Ik heb alles gedaan voor de moeite en als dit alles vruchten afwerpt
Is het missie volbracht! Is het missie volbracht!

Als de klok niet stil staat en de tijd niet meer terugkomt
Zijn mijn fouten prijzen die niemand kan
Meenemen op het podium voor mij

Anafado was het fado van de zoon van ana geloof ik
Anabela is een feit dat de jongen niet eens lelijk was
Levendig, geliefd maar weinig verwend in de schoot
Met een duizend kwam hij gezwommen en gewapend in de borst
Met prestige regels van goede opvoeding en respect
Voor ouderen en voor degene die dat niet zijn per definitie
Zonder onderbreking of spoor van breuken in het concept
Het maken van het echt van begin tot eind met goedkeuring
Van een paar, die het voor een tijdje stilhielden
En het vergeleken met het gezicht van de kleinzoon dat het gelijk hield
Jammer dat het niet het juiste moment was om een gesprek te beginnen
Zet je been in beweging, ze zeggen "tot ziens, tiago"
Verlies de geduld, want het lijkt alsof hij iets had
Als een taak die hem was toebedacht met gonçalo in de strijd
Het kwaad zette hem aan de kant in de oorlog van bosnië
Een wonder in het belang van het goede, weet niet of het dwaas lijkt
Of een bizarre gedachte om deel te willen nemen aan een verhaal
Van de achtergrond zoals die van tom sawyer
Omdat ik al komedie en schroot in de wereld zie
Komedie en schroot...

21 jaar oud, gisteren werd ik 16
Ik zie mijn eerste kus en spelletjes met penselen
Vandaag zijn de jongens in kazernes met papieren die liefde kopen
Jullie weten dat in het leven, waar er guitta is, je waardeert
Maar.. Leeftijd belast de portemonnee niet zo erg
Paka van de ouderen is welkom en gevoeld maar voorlopig

Het leven is niet verloren voor mij die zoveel droomt
Tussen alles en ondertussen, wat kost het om gelukkig te leven
Voel de liefde, het verblindt je, valstrik van het huis van twintig
Liefde die brandt en eindeloos begint, eindigt in een sprint
Uitglijders van je leeftijd, identiteitscrises
Ik leerde dat liefde een gave is, liefhebben is behoefte
Droom volgen of universiteit, druk van de dag tot dag
Van de familie die graag een afgestudeerde zoon zou zien
Droom volgen of realiteit, vraag die je verlamt
Want tegenwoordig garandeert diploma links niet automatisch een baan

Ik volg de geur, mijn instinct, het pad van zekerheden
Ik leef voor wat ik voel, zonder kinderen of uitgaven
Schei uit met de wereld, ik verander niet, schreeuwen en stil zijn
Dromen is mijn levensonderhoud, ik heb nooit een schild nodig gehad
Maar mam, ik beloof dat ik studeer zonder hulp nodig te hebben
Ik val en sta op, volwassen, ook al desillusioneert alles me

(De tijd gaat, gaat, gaat, komt niet meer terug
De tijd gaat, gaat, gaat, komt niet meer terug)

Als de klok niet stil staat en de tijd niet meer terugkomt
Zijn mijn fouten prijzen die niemand kan
Meenemen op het podium voor mij

In volle bezit van mijn capaciteiten
Is alles zo aan de oppervlakte omdat ik in de bloei van mijn leven ben
Ik kan reizen in mayonaise of in gecondenseerde melk
Zelfs als ik verdwijn, leer ik altijd, word ik beloond

Inspiraties verheven tot het kwadraat en aspiraties tot de derdemacht
Autodidact, heb nooit een tekort, in de lessen van youtube
Zussen zeggen "bro je bent echt hoog, eet je mest?"
Nah, "de stenen op mijn pad zijn de trappen waar ik op stijg"

Op de trap van het leven, richting zolder
Mijn energieniveaus zijn zelden uitgeput
Ik voel me onoverwinnelijk, zoals batman in gotham
En laat tot laat in het huis van arnaldo, man, is geweldig

Mijn vrienden als hongerige wolven achter de neven
Ik wil alleen een queen latifah in het lichaam van een pin-up
Maar totdat ik mijn pure muxima vind
Ga ik trouwen, muziek is nog steeds de huwelijkscontract

De nostalgie van de jeugd, wie heeft die niet?
Teruggaan naar die leeftijd die niet meer terugkomt
En iets veranderen dat minder goed is gebleven
Maar dat nu te laat is om die trein te halen
De grijze haren zeggen dat het niet meer past
Om dezelfde rebellie te hebben als vroeger, en wie
Het voorbeeld moet geven, zijn de ouderen, zeggen ze
Wie het voorbeeld moet geven, zijn de ouderen, zeggen ze
Maar mijn jonge geest hoort niemand
Ik blijf hetzelfde, ook al ben ik 20
Ik zit op de school van het leven, de portemonnee heeft geen cent
Ik heb de televisie uitgezet zodat de vrijheid 100 is
Ik weet nog niet wat ik wil
Maar om over nul te praten
Dat weet ik dat ik niet wil, het is beter dat ze me vermijden!

Als de klok niet stil staat en de tijd niet meer terugkomt
Zijn mijn fouten prijzen die niemand kan
Meenemen op het podium voor mij.