La reclusa

En als het zo was
Zou ik mijn leven geven
Voor een enkele omhelzing
Een verloren glimlach

We zullen samensmelten
Twee in één lichaam
Voor iedereen verzegelen
Onze eeuwige liefde

Dame
We moeten afsluiten
Gedraag je bij mij
Vertrouw me nog een keer

Het is goed, voor vanavond ga nu maar rusten
Ik vervloek je of je zet me buiten
Je hebt een vrouw thuis die wacht tot je terugkomt
Slechte vrouw is degene die haar man niet laat naderen

En zo elke nacht
Uitdagend de heilige
Tussen kots van wat gedronken is
En zenuwachtige convulsies

Dezelfde verdomde hoek
Waar ze de zakken opstapelen
Die mannen van een andere wereld ophalen
En ik ben de enige getuige

Ik steek mijn jasje in mijn broek
Ik strijk mijn haar glad, neurie een lied
De school van het kind, de huur van de televisie
Het is zo lang geleden dat we de liefde bedreven

Zou het kunnen dat ze het met een ander doet
Diezelfde met wie ze laatst
De mooiste van haar glimlachen gaf
Terwijl ik me in woede inhield

Wat is er over van die gezworen liefde
Ik zal je altijd liefhebben zolang je leeft
Voordat je me als een tiran bespuwt
En me voor altijd in de vergetelheid opsluit

In het donker tast ik door de kamer
Bereik het bed geleid door haar ademhaling
Een naakt lichaam voedt een passie
Een verwelkt gezicht zonder expressie

Ze steekt wreed haar nagels in mijn wang
Schreeuwt en hijgt als een bezetene
Ik sla haar tot ze zich overgeeft
Verscheurd in tranen stillen mijn woede niet

Wat is er over van die gezworen liefde
Ik zal je altijd liefhebben zolang je leeft
Voordat je me als een tiran bespuwt
En me voor altijd in de vergetelheid opsluit