Hotel das Estrelas
Gal Costa
Hotel der Sterren
Vanuit dit raam alleen
Kijkend naar de stad, het kalmeert me
Gewone ster die rondzwerft
Ik lach en ik kan ook huilen
Ik kan ook huilen
Maar ik heb rustige ogen
Van iemand die zijn waarde kent
Deze zilveren medaille
Was een cadeau van een vriendin
Was een cadeau van een vriendin
Maar dat is lang geleden
Op een verlaten binnenplaats
Maar dat is lang geleden
In twaalf gesloten kamers
Maar dat is lang geleden
Profeten in de gangen
Maar dat is lang geleden
Doden onder de trap
Maar dat is lang geleden
Die vrucht diep in mijn borst
Rotte bij elke hap
Oh, die vrucht diep in mijn borst
Rotte bij elke hap
Maar dat is lang geleden
Op een verlaten binnenplaats
Maar dat is lang geleden
Maar dat is lang geleden
Maar dat is lang geleden
Maar dat is lang geleden
Maar dat is lang geleden
Vanuit dit raam alleen
Kijkend naar de stad, het kalmeert me
Gewone ster die rondzwerft
Ik lach en ik kan ook huilen
Ik kan ook huilen
