L'amitié

Veel van mijn vrienden kwamen uit de wolken
Met zon en regen als simpele bagage
Ze maakten het seizoen van oprechte vriendschappen
Het mooiste seizoen van de vier op aarde

Ze hebben die zachtheid van de mooiste landschappen
En de trouw van trekvogels
In hun harten is een oneindige tederheid gegrift
Maar soms glipt de tristesse in hun ogen

Dus komen ze zich bij mij opwarmen
En jij zult ook komen

Je kunt weer teruggaan naar de uithoeken van de wolken
En opnieuw glimlachen naar vele andere gezichten
Een beetje van jouw tederheid geven
Wanneer iemand anders zijn verdriet wil verbergen

Omdat we niet weten wat het leven ons geeft
Kan het zijn dat ik op een dag niemand meer ben
Als ik nog een vriend heb die me echt begrijpt
Zal ik zowel mijn tranen als mijn pijn vergeten

Dus misschien kom ik bij jou
Om mijn hart aan jouw vuur te verwarmen