L'addio
Franco Battiato
Het afscheid
Met het einde van de zomer
als in een roman de heldin
werd ze echt een gevangene.
Met jou achter het raam keken we
naar de zwaluwen die recht omhoog vlogen
af en toe een vlieger
in de kromme lucht gaf een scheefheid aan die tijd
die ons laat gaan, die ons laat gaan.
De waterstof in de zee van vergetelheid.
Vanuit een scheur in de deur spioneerde ik je in de kamer
een geur vulde de ziel
en een licht nam plaats op de toppen van de palmen.
Met jou achter het raam keken we
naar de zwaluwen die recht omhoog vlogen
langs de landwegen
voelden we ons goed
uit trots mocht je niet
me laten gaan, me laten gaan.
Af en toe een vlieger
in de kromme lucht gaf een scheefheid aan die tijd
die ons laat gaan, die ons laat gaan
de waterstof in de zee van vergetelheid.
Toen ik het huis verliet
finge ik een belachelijk geluk
de jongens kwamen van school.
Achter het station boven een bus.
Het afscheid
