Nomadas

Nomaden die de hoeken van de rust zoeken,
In de nevelen van het noorden, in de beschaafde tumulten,
Tussen de lichte en donkere plekken en de eentonigheid van de dagen die verstrijken.
Loop verder, je zoekt de vrede in de schemering,
Je zult het vinden, je zult het vinden aan het einde van je pad.
Onder de schijnbare dualiteit,
Wekt de regen van september de leegte van mijn kamer
En de klanken van eenzaamheid duren nog voort.
Als een vreemdeling voel ik geen banden van gevoel,
En ik zal de stad verlaten, in afwachting van een nieuwe ontwaking.
De reizigers zijn op zoek naar gastvrijheid,
In zonnige dorpen, in de onderbuik van de immensiteit,
En daarna slapen ze op de kussens van de aarde.
Vreemdeling die de ondoorgrondelijke dimensie zoekt,
Je zult het vinden buiten de stad, aan het einde van je pad.