Contigo (part. Joaquín Sabina)

Ik wil geen beschaafde liefde
Geen rekeningen en scènes op de bank
Ik wil niet dat je terugreist in de tijd
En terugkomt van de markt met de neiging om te huilen

Ik wil geen buren met potten
Ik wil niet zaaien of delen
Ik wil geen veertien februari
Of een gelukkige verjaardag

Ik wil niet jouw koffers dragen
Ik wil niet dat je mijn shampoo kiest
Ik wil niet van planeet veranderen
Mijn staart afknippen, proosten op jouw gezondheid

Ik wil geen zondagen in de middag
Ik wil geen schommel in de tuin
Wat ik wil, dappere hart,
Is dat je voor mij sterft

En met je sterven als je jezelf doodt
En met je sterven als je doodgaat
Want de liefde, als ze niet sterft, doodt
Want liefdes die doden, sterven nooit

Ik wil niet sparen voor morgen
Ik heb nooit geleerd om rond te komen
Ik wil geen appel eten
Twee keer per week, zonder zin om te eten

Ik wil geen kaswarmte
Ik wil je litteken niet kussen
Ik wil Madrid niet met regen
Of Rosario zonder jou

Wacht niet op me 's nachts bij de rechtbank
Zeg niet dat we opnieuw moeten beginnen
Ik wil niet vrij of bezet
Geen vlees, geen zonde, geen trots, geen medelijden

Ik wil niet weten waarom je het deed
Ik wil niet met jou of zonder jou
Wat ik wil, meisje met droevige ogen,
Is dat je voor mij sterft

En met je sterven als je jezelf doodt
En met je sterven als je doodgaat
Want de liefde, als ze niet sterft, doodt
Want liefdes die doden, sterven nooit

En met je sterven als je jezelf doodt
En met je sterven als je doodgaat
Want de liefde, als ze niet sterft, doodt
Want liefdes die doden, sterven nooit