Rojitas

Wat heeft jouw gif, dat me het leven ontnemt met slechts één kus
En me naar de maan brengt, en me de drug aanbiedt die alles geneest
Heilige afhankelijkheid; onzichtbare keten die me aan het leven bindt
En in donkere momenten een klopje op de schouder en ik voel me al zekerder
Als je me kust, worden mijn oren rood

Doe een treurig gezicht, want je weet dat ik alles zal doen wat je wilt
Ogen van een volle maan: jouw blik is vurig en mijn lichaam van was
Jij bent mijn vers, pen, papier en gevoel
De nacht ben ik, en jij de maan; jij het bier en ik het schuim

Als je me kust, worden mijn oren rood

Mijn ziel is schor van het houden van jou
In deze eenzaamheid die me verstikt
Ik heb mijn ogen vol licht van het je voorstellen
En ik heb blinde ogen van het je niet zien
Ik heb mijn lichaam overgegeven aan de verwaarlozing
En ik heb mijn lichaam rillend van het niet kunnen aanraken
Ik heb een ruwe stem van het praten met zoveel mensen
En ik heb een prachtige stem om voor jou te zingen
Ik heb gebarsten handen van de vorst
En ik heb zachte handen om je in de lucht te strelen
Ik heb eenzaamheid, licht, vreugde, verdriet
Rebellie, liefde, glimlachen en tranen

En ik heb ook jou, schat
Die door mijn aderen loopt met mijn bloed