Juguete de Amor

Gisteravond had ik het koud en raakte ik een beetje verliefd kwijt
Gisteravond had ik het koud en werd ik een dichter
Gisteravond, terwijl mijn vlees bevroor
En mijn ziel zich in mijn lichaam verstopte
Zag ik hoe mijn liefde voor jou
Een speelgoed was dat al uit de mode was en niets meer waard was

Elke dageraad zullen ze
Het oude speelgoed van mijn liefde in een vuilniswagen gooien
En terwijl het zich in de bittere eenzaamheid verwijdert
Zal de koetsier zijn ezel slaan
Die alles doet voor een beetje stro
En soms, rotte druiven

En ik zal daar zijn waar niets meer iets waard is
Totdat op een dag een zoet zigeunermeisje
Met snot en sproeten op haar gezicht
Met haar vette mouw schoonmaakt
De viezigheid die de maatschappij aan mijn ziel plakte
En ik weer een glanzend speelgoed van liefde en vreugde zal zijn

Wat maakt het uit dat je me bedriegt als je me daarna glimlacht!
Wat maakt het uit om dichter te zijn of afval te zijn!
Gisteravond had ik het koud in mijn lichaam en in mijn ziel
Gisteravond had ik het koud en bleef mijn vrijheid van liefde bevroren