Cantiga Por Luciana

Ochtend in de borst van een zanger
moe van het wachten alleen.
Het is zo lang geleden dat ik niet weet
van de zo lege middagen
waar ik ben geweest.

Luciana, Luciana,
lach van een meisje
met ogen als de zee...
Luciana, Luciana,
omarm deze melodie
waar je ook gaat.

Geboren in de rust van een kolibrie,
met woorden, met een stem vol liefde,
verschijnt al, in de ogen van de ochtend,
stukjes van een leven
dat in bloei is gegaan.