Odeon

Ai, wie zou dat willen
Mijn huilliedje, zo lang verlaten
En de melancholie die ik voelde
Toen ik hoorde
Hoe het zo treurig klonk

Ai, ik herinner me niet zoveel, zoveel
De charme van een verleden
Dat mooi was, treurig was, goed was
Net als het huilliedje genaamd Odeon

Met fluit en cavaquinho
Laat mijn huilliedje zich gaan
Trek het nummer van de gitaar in deze akkoorden
Die me leven geeft, die me doodt
Het is alleen maar liefde, mijn huilliedje
Wanneer het zo langzaam komt...
Half licht, half stem, halve toon
Mijn huilliedje genaamd Odeon

Ah, kom snel
Lief huilliedje, kom
Toon de genade die het gevoelige huilen heeft
Hoeveel tijd is verstreken, hoeveel is er veranderd
Niemand huilt meer om iemand

Ah, wie had gedacht dat op een dag, mijn huillied
Je zou komen met de genade die de liefde je gaf
Om te zeggen, het maakt niet uit
Het maakt niet uit, het is gebeurd
Ik ben terug om om jullie te huilen

Huil veel, mijn huilliedje
Jouw huillied van gemis
Zeg tegen de mandoline dat hij niet zo mooi moet spelen
Want het lijkt wel wreed
Ai, mijn huilliedje, ik wou alleen maar
De poëzie in werkelijkheid omzetten
Ai, wat mooi, ai, wat treurig, ai, wat goed
Van een huilliedje genaamd Odeon

Oud huilliedje, vriend huilliedje
Ik achtervolg nog steeds deze illusie
Dit gemis dat met me meegaat
Dat lijkt op die gebed dat alleen uit het hart komt
Als ik maar kon herinneren en weer kind kon zijn
Als ik maar mijn hoop kon vernieuwen
Als ik maar kon herinneren hoe te dansen
Dit huilliedje dat tegenwoordig niemand meer kent

Huil veel, mijn huilliedje
Jouw huillied van gemis
Zeg tegen de mandoline dat hij niet zo mooi moet spelen
Want het lijkt wel wreed
Ai, mijn huilliedje, ik wou alleen maar
De poëzie in werkelijkheid omzetten
Ai, wat mooi, ai, wat treurig, ai, wat goed
Van een huilliedje genaamd Odeon