Sentado À Beira do Caminho
Erasmo Carlos
Zittend Aan de Rand van de Weg
Ik kan hier niet langer blijven wachten
Dat je op een dag ineens weer bij me komt
Ik zie vrachtwagens en auto's snel voorbijrijden
Ik zit aan de rand van een weg die geen einde kent
Mijn blik verliest zich in het stof van deze treurige weg
Waar de verdriet en het gemis van jou nog steeds bestaan
Die zon die op mijn gezicht brandt, een restje hoop
Om tenminste je blik van dichtbij te zien, die ik in mijn herinnering draag
Ik moet hier snel mee stoppen
Ik moet me herinneren dat ik besta
Dat ik besta, dat ik besta
De regen komt, nat mijn gezicht en dan huil ik zo veel
Mijn tranen en de druppels van deze regen vermengen zich met mijn verdriet
Ik kijk naar mezelf, zoek naar wie ik ben, en vind niets
Ik ben een arme rest van hoop aan de rand van een weg
Ik moet hier snel mee stoppen
Ik moet me herinneren dat ik besta
Dat ik besta, dat ik besta
Auto's, vrachtwagens, stof, weg, alles, alles verwart mijn geest
Mijn schaduw volgt me en ziet dat ik langzaam sterf
Alleen jij ziet niet dat ik hier niet langer alleen kan blijven
Wachtend mijn hele leven op jou, zittend aan de rand van een weg
Ik moet hier snel mee stoppen
Ik moet me herinneren dat ik besta
Dat ik besta, dat ik besta
