Ojos Tristes
Enjambre
Verdrietige Ogen
Fatale dingen bestaan niet
In jouw woordenboek
Spontaniteit, jouw dagelijkse kost
Van de krant
Hoop, het is de moeite niet waard
Het is gelijk aan een veroordeling
Onzekerheid interesseert je niet
Je houdt je aan de gevolgen
En je lacht, om deze en elke tragedie
Met simpele strofen maak je van het huilen een komedie
Je toont jezelf, onthult in je verdrietige ogen
Je klaagzang maak je tot grappen
Je plaatst op een voetstuk
Die schepsel van een fatale levensloop
Onzekerheid interesseert je niet
Je houdt je aan de gevolgen
Je leeft maar één keer
Waarom je druk maken?
Wens me nogmaals, een warme romance
Verdrietige ogen, maar een oprechte lach
Je bestaat, om ellende te doden
Dank voor de reis
Wat zeg ik, reis? Het avontuur, de tocht
Meer dan een tocht, een odyssee
Je hebt je laten zien
Dank voor je verdrietige ogen
