S'ha Acabat

Een wolk trekt voorbij, de straten zijn verduisterd
en het maakt een geluid zoals toen ik klein was,
achter de ramen kijk ik ernaar, opgevouwen,
Mijn moeder hoort Roberto Carlos terwijl ze het bed opmaakt.

Nu flip ik over die blauwe en treurige kat
en ik sterf van verlangen omdat je hier niet bent,
de regen heeft herinneringen van die zomer gebracht,
waar we samen doorbrachten in jouw appartement in Cambrils.

Mijn moeder heeft nooit geloofd dat we alleen vrienden waren,
ze beschermde ons tegen de roddels van de buren,
want als je thuis was, zag ze me zo gelukkig,
ze begreep het niet, maar een kind is altijd een kind.

Uooo, twee lichamen midden in het zand,
uooo, rollend en omarmd,
uooo, uit mijn hoofd gaat het niet weg,
uooo, ik kan niet geloven dat het voorbij is.

Ze verscheen omgeven door mysterie,
bij het eerste moment leek alles normaal,
dronken, chaos, meisjes en gelach,
de volgende dag had ik een kater en hij ging met haar weg.

Maar nu, die wolk is langzaam al voorbij,
het regent niet meer en de grijze lucht lijkt opgeklaard,
en een grote liefde kan niet zo maar sterven,
de cassette van mijn moeder leek ik te horen.

Uooo, twee lichamen midden in het zand,
uooo, rollend en omarmd,
uooo, uit mijn hoofd gaat het niet weg,
uooo, ik kan niet geloven dat het voorbij is.