Sueño de Barrilete

Als kind had ik al in mijn blik
Die gekke fantasie om te dromen
Het was mijn droom als jochie
Te zijn als een vlieger
Die zich verheft tussen de wolken
Met een wind van hoop, stijgt en stijgt
En ik groeide op in die wereld van illusie
En luisterde alleen naar mijn eigen hart
Maar het leven is geen speelgoed
En het lyrisme in een biljet zonder waarde

Ik wilde een vlieger zijn
Zoekend naar hoogte in mijn ideaal
Proberend uit te leggen dat het leven meer is
Dan alles geven voor voedsel
En ik ben net als een vlieger geweest
Die door een slechte wind ten einde kwam
Ik weet niet of mijn geloof, mijn wil me in de steek liet
Of dat ik gewoon geen touwtje had

In de liefde had ik alleen teleurstelling
Ik gaf weg in plaats van mijn hart te verkopen
Ik schreef verzen en vergat
Dat het leven alleen maar pijnlijke proza is
Dat het beste verdrinkt
En wonden opent, ach, het leven
Vandaag maakt deze eindeloze vermoeidheid me bang
Ik heb mijn glazen glimlach in stukken gebroken
Als ik een vlieger zie
Vraag ik me af: waar is dat jochie?